شاه عباس که از آغاز پادشاهی مصمم بود کسانی را که داعیه قدرت و مداخله در امور سلطنتی و کشوری و جرات اظهار رای در تصمیمات شاه دارند یا در وجودشان احتمال کوچک ترین خطری برای قدرت فردی شاه می رود بی دریغ بکشد، شیخ احمد آقا معروف به میر غضب باشی و به روایت مولف "نقاوه آلاثار" حاکم و داروغه ی قزوین را جهت تمشیت امور به گیلان فرستاد و شیخ احمد آقا مردی شقی و قسی القلب و بی رحم بود به گونه ای که حتی دوستان و نزدیکانش از وی نفرت داشتند....
شیخ احمد آقا میرغضب به همرا لشکریان نسق چی و جلادش با چوب و "کونوسه چماق" که نوعی چوب دستی محلی گیلان است و کارد و خنجر، میل و منقل و نطع و سه پایه و سایر آلات و ابزار ضرب و جرح و کشت و کشتار وارد عمل شدند.شیخ احمد آقا زشت خو و خونخوار و بی رحم با افرادش که در کاربرد قساوت و شقاوت و پستی و رذالت و قتل و غارت مردم بی دفاع تجارب زیادی آموخته بودند شکنجه های جسمی و روحی مردم را آغاز نمودند.هر گیلانی را که یافتند یا شکنجه کردند و یا کشتند.بریدن دست و پا و گوش و بینی و زبان، کوبیدن گوش به دیوار، داغ کردن با میله های آهنی، فرو بدن درفش سرخ کرده در بدن، پا برهنه راهبردن روستاییان ساده و بیچاره روی مجمعه تفتیته و داغ از شکنجه های ساده این دار و دسته شقی و جابر و جانی و فاسد به اصطلاح صوفی بود.مثله و شقه کردن بدن و قناره آویختن آن، پوست کندن و سر بریدن و شکم دریدن از کارهای جزیی آنان به شمار می آمد.زنان و دختران بیگناه را ده پانزده نفری مورد تجاوز قرار می دادند و اگر زنده می ماندند نابودشان می کردند.
در"کتاب تاریخ گیلان" نوشته عبدالفتاح فومنی آمده است: شیخ احمد آقا که در بی رحمی و سفاکی دلیر و مشهور بود در طالستان و خورگام، دیلمان و کلیجان و سمام شمشیر خون آشام از نیام کشیده و قتل به افراط نمود بر اناث و ذکور اکتفا نفرموده و چندین مومن و مسلمان و عجزه و بیچارگان بفرموده آن مطرودان درگاه ایزدی شربت شهادت چشیدند.
استاد باستانی پاریزی در کتاب "اقتصاد عصر صفوی" می نویسد: در مجموع شیخ احمدآقا میر غضب باشی شاه عباس قریب یکسال درگیلان ماند کوچک و بزرگ، علیل و بیمار و حتی کودکان شیر خواره را در گهواره هایشان کشت.فاجعه آن چنان هولناک و سبعانه بود که شکم زن های حامله را دریده، جنین ها را خارج نموده، سر نوک نیزه ها کرده و جهت زهر چشم گرفتن و عبرت اهالی به تماشا می گذاشتند.شاه عباس بدین صورت دمار از روزگار گیلانی ها بویژه مردم شرق گیلان (بیه پیش) در آورد.
منبع:دانشنامه ی شکنجه و کشتار شاهان، و قدرتمندان ایران تالیف محمد تقی سرمدی – ناصر پویان
Tags:
در متون ادبی پراکنده و اندک زرتشتیان مهاجر به سرزمین هند اثری منظوم به زبان پارسی باقی مانده که قصه سنجان نام دارد. اما قصه و یا روایت واقعی سنجان چیست؟